Niet meer hetzelfde

Het leven met en straks na Corona zal nooit meer (helemaal) hetzelfde zijn als daarvoor, verwacht ik. Hoe we het gewend waren is voor een groot deel ‘on hold’ en kan straks ook niet zonder meer weer worden opgepakt alsof er niets is gebeurd.
Het verbaast me, dat over deze ‘anders dan anders’-periode een hardnekkige mythe hangt dat alles eigenlijk ‘gewoon moet doorgaan’. Maar thuis werken en thuis leren zal toch echt minder productief zijn dan op kantoor en op school. Ook het voortdurend samen thuis zijn met veel binnenzitten is in veel huishoudens anders dan het was.
Japke-d Bouma hekelt in haar column in NRC van gisteren de voorbeeldschema’s waarmee gezinnen nu worden overspoeld: vroeg opstaan en douchen, je aankleden alsof je naar je werk of naar school gaat, vaste tijden ontbijten, leren, buitenspelen: waarom in godsnaam? Verlaag liever je verwachtingen. “We houden van elkaar, en hopen niet gek te worden”, citeert ze een moeder. Dat lijkt Japke nog het beste schema.

SCP-directeur Kim Putters stelt in een interview in Nieuwsuur: “We kunnen na deze crisis niet gewoon verdergaan zoals we altijd deden.” De Coronacrisis kan volgens hem
een herwaardering van de beroepen in de gezondheidszorg, de politie en het leger opleveren. Ook verwacht Putters dat we veel meer gaan nadenken over betere voorzieningen voor kwetsbaren en ouderen, en dat plannen om de positie van zzp'ers te verbeteren, versneld worden. "Je moet vooruit denken over hoe we die saamhorigheid, dat 'samen de schouders eronder', vasthouden."
Het CPB heeft scenario's gemaakt over de economische schade door de Coronacrisis, in varianten (hoe langer hoe erger). Hans de Boer van VNO-NCW doet er nog een schepje bovenop: “Tien procent lijkt me geen gekke schatting”. ‘We’ kunnen straks natuurlijk best toe met wat minder. Maar laat er uiteindelijk vooral ingeleverd worden door degenen die dat het beste kunnen lijden.