 |
| Schilderij Theo Broeren |
Vandaag met de andere bestuursleden afgesproken wat dit betekent voor ons zangkoor. We besloten dat we onze dirigent gewoon doorbetalen, en vragen de leden hun contributie te blijven voldoen. Achteraf gaan we kijken in hoeverre wij hen kunnen compenseren.
Nog twee maanden zonder activiteiten buitenshuis dus, en zonder bezoek. Dat gaat veel vragen van onze vaardigheden onszelf bezig te houden en het samen gezellig te houden. Gelukkig zijn Geliefde en ik in beide zaken erg goed. De vereiste anderhalve meter afstand buiten en in de supermarkt leven wij nauwgezet na, en merken helaas dat nog steeds niet iedereen dat doet.
Ik belde met vriendin M. die kunstenares is en haar schilderlessen moet stoppen. Een acute opdroging van haar inkomsten. Haar verdere zorgen zijn een schoonzoon die nog moet terugkomen uit een ver buitenland en een zieke hond die het eind van de week niet gaat halen. Ook zij leeft met haar partner die astmapatiënt is, nu in sociale onthouding. Het belangrijkste is toch de gezondheid van onszelf en anderen. Zo’n crisis werpt je terug op waar het echt om gaat: dat we nog leven, van elkaar houden en dat je altijd kunt genieten van de natuur en van schoonheid. Met deze mooie lentedagen is dat in elk geval niet moeilijk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten