Life-line

Ook onze geplande vakantie volgende week in een bungalowpark gaat niet door. We krijgen bericht: het park is vanaf morgen gesloten. En onze VvE-beheerder meldt dat alle jaarvergaderingen (waaronder de onze, geagendeerd voor eind maart) worden uitgesteld.
We krijgen bezorgde telefoontjes van de kinderen of wij het wel redden allemaal. Ben er een beetje verbaasd over: hoezo niet redden? We mogen gewoon naar buiten en kunnen zelf boodschappen doen. Vooralsnog geen ziekteverschijnselen. Maar toch fijn te weten dat onze kinderen paraat staan voor het geval dat, of als de maatregelen verder verscherpen en wij straks binnen moeten blijven. Daar kan ik me nog niet echt iets bij voorstellen. Wel heb ik te doen met de zeer ouden, dementerenden en zieken die nu geen bezoek krijgen of maar heel mondjesmaat, en voor wie ook alle activiteiten zijn gestopt. Wijzelf hebben het geluk dat we ons zelden vervelen en een hele boekenkast met nog te lezen en herleesbare boeken hebben staan. Ook internet is een life-line naar de buitenwereld. En we kunnen mailen en bellen met wie we willen.