Tussentijd

Waar we nu in zitten is eigenlijk een tussentijd. Het oude is voorbij, het nieuwe komt eraan maar we weten nog niet hoe het er uit gaat zien. Voor mij valt deze fase van coronamaatregelen min of meer samen met de opmaat naar mijn leven als pensionado. Ook een overgangstijd van wat geweest is, naar wat komt.
Officieel ga ik per december dit jaar met pensioen. Als freelancer heb ik zelf in de hand wanneer precies. Mijn opdrachten liepen de afgelopen tijd (al voor corona) op natuurlijke wijze wat terug. Ik heb het zo gelaten en op die manier mijn eigen tussentijd gecreëerd van wel en niet werken. Niet onplezierig. Maar de lockdown geeft er ineens een wat erg geraniumachtige draai aan. Het idee was, actief te blijven ook zonder werk.... Nu dus even niet.
Ik probeer bewust het onbepaalde te ervaren. Tussen wat verdwenen is, en nog niet weten hoe straks. Ooit leerde ik: eerst ‘aannemen’ (erkennen wat je verliest), dan loslaten. Alleen zo komt er echt ruimte voor het nieuwe. Wat het ook mag wezen. De veranderde wereld, én wat ik dan ga doen.

De afbeelding vond ik op de site van Marieke Ubbink. Zij maakte een serie foto’s van lege huizen in afwachting van hun nieuwe bewoner, met als thema ‘De tussentijd’.