Ons nieuwe huis waar we nu alweer drie weken wonen, ligt aan een trambaan. Er komen van twee lijnen in beide richtingen trams voorbij, in totaal zo’n twintig per uur dus. Ter hoogte van ons, precies tussen twee haltes, zijn ze op snelheid. Het is hier dus een af en aan voor de deur, en ik vind het heerlijk. Jaren geleden heb ik ook zo gewoond aan de Sprinterlijn (nu Randstadrail) in Zoetermeer. Wat betreft het autoverkeer is het hier rustig. Liever zo dan andersom! Behalve de trams en de straat zien we vanaf het balkon een brede sloot met grasstroken erlangs, en bomen die nog en beetje moeten groeien maar toch al zorgen voor een behoorlijk groen uitzicht.
We zijn qua verhuizing inmiddels zo’n beetje geland, de meeste spullen hebben hun plek gekregen of zijn opgehangen. Alles krijgt extra allure door de prachtige parketvloer die er ligt dankzij de vorige bewoners. De afgelopen twee dagen kwam ik er eindelijk aan toe om een heel boek uit te lezen dat al lonkend lag te wachten. En ook de zin en de rust om te schrijven komen langzaam terug.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten