Onbeschreven blad

Gedicht: Willem Hussem

Een nieuw jaar is als een onbeschreven blad. Leeg en open ligt het voor je, alles lijkt nog of weer mogelijk. Het gevoel dat ik als kind kreeg bij het beginnen in een nieuw schrift of dagboek. Vol faalangst ging ik van start met een nieuwe serie tekeningen en verhaaltjes. Het ging als snel mis: ik maakte een fout, een vlek, of bedacht dat ik toch liever anders begonnen zou zijn.
De komst van de tekstverwerker heeft me grotendeels van de angst voor 'iets nieuws beginnen' verlost, althans wat betreft het schrijven en lay-outen. Het blijft altijd mogelijk te wijzigen, te verplaatsen, te schrappen, een illustratie toe te voegen of te vervangen.
Maar zo'n maagdelijk nieuw jaar blijft me nog altijd even aankijken. Zal ik goede voornemens bedenken, wetend dat ik al na enkele dagen zal haperen bij de uitvoering? Of durf ik er zomaar in te rollen, en zie ik wel?
Zoekend naar een passend plaatje vond ik een afbeelding van mooi gedicht over het onbeschreven blad. Het staat op een gevel in Den Bosch. Een mooie, luchtige oplossing: het gaat niet zozeer om weer een nieuw jaar of een nieuw schrift, maar elke dag, elke actie is een nieuwe kans... op poëzie.