Mijn pensioen en ik (10)

Niets

Van de week heb ik het nieuwste boek van Gerhard Hormann, ‘Het Nieuwe Nietsdoen’, uit de bieb meegenomen en gelezen. Voor een ‘heerlijk simpel leven’ heb je veel minder inkomen nodig dan wanneer je nog volop in de ‘ratrace’ zit. Dus wat let je om meer te genieten en minder te werken zodra je financiële ruimte groot genoeg is, zelfs al is dat jaren voor de officiële pensioenleeftijd? Toch blijkt het best lastig om de ballast van het hedendaagse arbeidsethos en de bijbehorende leefstijl overboord te gooien.
Als ik met Hormanns bril op naar mijn leven kijk schuurt het behoorlijk. Ja, met mijn financiële buffer is het redelijk goed gesteld, ik kan me inmiddels permitteren mijn ondernemerschap wat luchtiger te nemen. Dat ik bijna 60 ben en bovendien in december oma word, helpt daarbij: optisch staat een half pensionadoschap echt niet zo raar meer. Maar: steeds duidelijker voel ik de vraag opkomen, waar ik mijn vrijgekomen tijd dan aan wil gaan besteden, zeker nu ook mijn bij-carrière als verhalenverteller wat in het slop zit. Het meest eerlijke antwoord op dit moment is: ik heb geen flauw idee!
Misschien stel ik de verkeerde vraag, bedenk ik na lezing van ‘Het Nieuwe Nietsdoen’. “Waarom hebben gepensioneerden het altijd zo druk?” is een van de subhoofdstukjes, vol voorbeelden van pensionado’s opgeslokt door meer dan dagvullend vrijwilligerswerk of door verre reizen.
Tja... Waarom zou ik eigenlijk mijn teruglopende werkzaamheid meteen met nieuwe bezigheden moeten compenseren? Omdat ik anders niets meer voorstel?
“Druk bezig zijn, een volle agenda hebben en veel gebeld worden is synoniem met een succesvol bestaan. Leegte, rust en nietsdoen zijn geen inspiratiebronnen meer, maar de angstaanjagende voorboden van een tot mislukken gedoemd bestaan in de marge van de maatschappij”, zo citeert Hormann Joke Hermsen passend. Onthullend, dat ik steeds dit soort stemmetjes in mijn achterhoofd hoor. Terwijl ik beter zou moeten weten. Elf jaar geleden plande ik bewust een sabbatical in van een klein jaar. Het heeft me veel gebracht. Vooral omdat ik toen de leegte bewust durfde toe te laten, zonder al te weten waarheen ik op weg bleek te zijn.
Waarom niet erop vertrouwen, dat ook ditmaal ‘niets’ vanzelf weer ‘iets’ zal worden?

Gerhard Hormann (2014). Het Nieuwe Nietsdoen. Ontdek het geheim van een heerlijk simpel leven.