Het zwarte hemdje

Eigenlijk was Hans geen type voor vreemdgaan. Maar het was toch gebeurd. Na afloop van de eerste dag van het kwaliteitsseminar in Londen was hij voor de bijl gegaan toen Marianne van het hoofdkantoor een duidelijke opmaat gaf. Zo was het toch nog een boeiend congres geworden. Daar had het bij moeten blijven, maar Marianne wilde hem nog een keer privé ontmoeten.
Bij hem thuis spraken ze af, de middag dat zijn vrouw Ellen naar haar zus Sandra ging. Marianne bewonderde de ruime flat en het fraaie uitzicht vanaf 8-hoog terwijl Hans haar een rondleiding gaf. Zoals te voorspellen eindigde die in de slaapkamer. Het was weer even spannend en heftig als in Londen.
Toen ze net lagen bij te komen... hoorde hij de sleutel in de voordeur. En de tikkende hakjes van Ellen, op weg naar de keuken. Hij gebaarde Marianne de inloopkast in en gooide haar kleren erachteraan. Deur dicht! Als een speer deed hij zijn onderbroek aan, trok snel het dekbed omhoog en wilde de slaapkamer uit gaan. Een middagdutje, bedacht hij gauw als verklaring. Deed hij wel vaker.
Oh jee, op de grond lag nog het zwarte hemdje van Marianne! En hij hoorde Ellen roepen: “Slaap je? Ik heb thee gezet!”. Hij mikte het hemdje door de kier van de balkondeur naar buiten, over de railing waar het waarschijnlijk ergens bij het fietsenrek zou belanden. “Ja, ik kom zo!”
Hij kleedde zich gauw verder aan en ging naar de woonkamer. Dronk thee met Ellen. Ze vertelde dat ze wat eerder naar huis was gekomen omdat Sandra erge hoofdpijn had gekregen. Ondertussen dacht hij steeds aan Marianne. Hoe kreeg hij haar snel en veilig uit de inloopkast en naar buiten?
Het lot was hem gunstig gezind. Toen Ellen haar kopje leeg had zei ze: “Ik ga nog even naar het winkelcentrum. De aardappelen zijn op.”
Ellen nam de lift naar beneden, liep het portiek uit naar het fietsenrek. Ze wilde net het sleuteltje in het slot van haar fiets steken toen haar oog op iets zwarts viel, twee fietsen verder. Wat was dat, iets van kleding? Ze pakte het glanzende stukje textiel op. Het woog niets en glansde in het zonlicht. Wat een mooi, sexy hemdje, en precies haar maat! Wat zou ze doen, het ergens ophangen bij de brievenbussen zodat de rechtmatige eigenaresse het daar hopelijk terugvond? Maar wat als het helemaal niet van een van de balkons was gewaaid? Of als iemand anders het zou meenemen? Dan kon zij zelf beter de eerlijke vinder zijn! Ze propte het hemdje in haar tas. Straks zou ze het aan doen onder haar truitje. Een leuke verrassing vanavond als ze zich uitkleedde voor Hans.