Vorige week waren we met vakantie in Bad Dürrheim. We hebben daar onder meer heerlijke wandelingen gemaakt. Een daarvan was wel heel bijzonder: de Weg der Besinnung. Een wandeling door de natuur rond het stadje die voerde langs zestien houten borden met daarop spreuken uit de bijbel, vertaald naar bezinningsvragen rond het thema ‘onderweg zijn’.
Vrienden van ons met een grote tuin, deels een stuk bos, maakten zoiets in het klein. Ze richtten er zeven ‘mysterieplekken’ in, met affirmaties en vragen geïnspireerd op de tekst van het Onze Vader en op de zeven chakra’s.
Zelf ben ik niet godsdienstig, maar wel gevoelig voor ‘grotere vragen’. Mijn ervaring is dat je juist door wandelen en in de natuur zijn, die grotere vragen, zo je wilt bedes, oproept. En ze ook op een bepaalde manier beantwoord krijgt: niet definitief, maar meer als een glimp. Je ervaart, in het gaan en in het (stil)staan, deel te zijn van iets dat meer is dan wijzelf. Het is wijs wandelen langs zo’n speciale route. Of gewoon bij ons in het park.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten