steeds denk jij
mij te kunnen vatten
als doorzichtig
kleur je me in
even hang ik
aan jouw blikken
dan als onzichtbaar
deins ik terug
durfde je nou maar
mee te bewegen
op de vleugels
van mijn zijn
Dit gedicht diende ik in voor een poëziewedstrijd. Nu het niet gewonnen heeft, is het weer 'vogelvrij'.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten