Voer voor verhalen

Afgelopen zondagavond aten we een snelle hap bij de snackbar. Aan het achterste tafeltje ontwaarde ik een man in z’n eentje, die net als wij aan de warme frituurdis zat. Hij was al wat op leeftijd en zag er een tikkeltje verlopen uit.
Mijn ‘verhalenmolen’ begon direct op volle toeren te draaien. Niet wat voor de hand ligt (een vrijgezelle stamgast die niet kan koken) maar bijvoorbeeld dit: vrouwlief is een weekendje weg en meneer heeft de zorgzaam klaargezette gezonde ovenschotel zogenaamd niet gezien. Hij geniet. Twee dagen niet scheren, niet douchen en de oude kleren aan waarvan zij zegt dat ze echt niet meer kunnen. De zaterdagnacht doorgehaald met oude video’s van Star Trek. Of een andere verhaallijn: man bezoekt na jaren zijn oude buurt in de stad van zijn jeugd. Veel is nog hetzelfde. Zou ‘zij’ er nog wonen? Hij eet zich eerst wat moed in, voordat hij twee hoeken verder haar straat zal inlopen.
Ja, een rijke fantasie is ‘A Joy Forever’. Met dank aan onze onbekende buurtgenoot...