Zaterdagmiddag kwam zelfs een lentezonnetje tevoorschijn. Geliefde en ik hebben gewandeld in wat wij ‘het andere park’ noemen, gelegen aan de overkant van het spoor en eigenlijk niet eens echt verder weg dan ons ‘eigen’ park. ‘Het andere park’ is wat meer bosachtig. Ooit wandelden we er in de lunchpauze vanuit ons toenmalige kantoor, overigens niet met elkaar maar elk met onze eigen collega’s. Het herontdekken van dit park levert bij ons allebei behoorlijk wat nostalgiegevoelens op.
Verheugd constateerden wij hele velden sneeuwklokjes onder de nog kale bomen. Toen ik ook nog een aantal mooie afgezaagde houtstukjes vond die waren blijven liggen na het snoeigeweld, kon de dag niet meer stuk. Ze liggen nu te drogen en te pronken op het tafeltje in de hal.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten