Het is een vreemde winter. Direct na Nieuwjaar, eigenlijk al met Kerst, begon het te zwemen naar beginnend voorjaar. Van de week werden de tekenen steeds duidelijker. Een eerste uitlopen van bomen en struiken, zingende vogeltjes, de geur van voorjaar. Ganzentrek (nog heen, of alweer terug, is de vraag). En dat na al die waarschuwingen over een koude, strenge winter. Ik weet: natuurlijk kan wat niet is, altijd nog komen. Ooit hadden we na een zachte januari een stuiptrekking met vorst en sneeuw die resulteerde in een Elfstedentocht eind februari!
Van mij mag de lente doorzetten. Al merk ik, vooralsnog alleen overdag. ‘s Ochtends kan ik bijna niet uit mijn winterslaap komen, het blijft nog zo lang donker.
Traag opgestart van onder het warme dekbed lopen geliefde en ik een rondje park. En ontwaren dan in het gras bij de vijver... verse madeliefjes!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten