Druk

Nu de lockdown zo goed als voorbij is, komen ook onze activiteiten weer op gang. Geliefde speelt weer in zijn orkest, ik ben bij een wandelgroep gegaan en zit op yogales. Ook hebben we uitnodigingen gekregen voor enkele muzikale verteloptredens in onze nieuwe omgeving. En we spreken nu iedereen gevaccineerd is, zorgelozer af met familie en vrienden.
Heel leuk allemaal. Echter... ik vind het leven ineens wel druk worden, nu het aantal afspraken per week toeneemt. Vergeleken met mijn oude leven stelt het nog niet veel voor, maar ik ben dan ook niets meer gewend. Van anderen hoor ik dat het hen ook zo vergaat.
Een leven met weinig prikkels is gewoon geworden. Het is vreemd om na reikhalzend uitkijken naar een tijd waarin ‘alles weer mag en kan’, nu toch een soort van heimwee toeslaat. De rust van de coronatijd wil ik er voor een groot deel in houden, neem ik me heilig voor.