Een verhaal wil verteld worden. Een verhaal móét verteld worden. Hoe kunnen we anders in zo’n ongerijmde wereld leven? Het buitengewone doet zich voortdurend voor. Zo vaak dat we het niet aankunnen. Het leven en geluk en verdriet en liefde. Als we daar geen verhaal van konden maken... Nee, niet om het te verklaren. Verhalen verklaren niets. Dat lijkt zo, maar het enige wat ze geven is een uitgangspunt. Een verhaal eindigt nooit bij het eind. Er is altijd nog wat daarna komt. En zelfs binnen het verhaal, zelfs door te zeggen dat deze versie de juiste is, wordt gesuggereerd dat er andere versies bestaan, versies die parallel eraan bestaan. Nee, een verhaal is een net, een net waar de waarheid doorheen stroomt. In het net blijft iets van de waarheid achter, maar niet alles, nooit alles, alleen voldoende, zodat we met het buitengewone kunnen leven zonder dat we eraan ten prooi vallen.
Uit: Patrick Ness (2014). De kraanvogelvrouw
Geen opmerkingen:
Een reactie posten