Doen
Twee maanden loopt nu de serie De derde helft van Gijsbert van Es in NRC Handelsblad over mensen die hun pensionering aangrijpen voor een nieuwe start. De verse aflevering is het eerste waar ik naar grijp in de zaterdagkrant. Deze week is een journalist aan het woord die dominee werd. Eerdere afleveringen verhaalden over onder andere een voormalig plastisch chirurg die nu onbetaald opereert in derdewereldlanden, een ex-ICT’er die kattenoppasser werd en een onderwijsinspecteur die dacht af te bouwen maar via voorkeurstemmen in de gemeenteraad belandde.
Het meest inspirerend vind ik de toegenomen zelfbepaling die uit de interviews spreekt. “Ik doe nooit meer iets waar tijdsdruk achter zit”, verklaart de kattenoppasser. Allen bevinden zich ergens in het spectrum tussen rustiger-aan en een nieuwe uitdaging. Aan de ene kant is er het besef dat het leven eindig is, aan de andere kant de wens zo lang mogelijk van betekenis te willen zijn.
Een wel heel mooi voorbeeld van ‘pensionado-bloei’ vind ik Jaquelien de Savornin Lohman, inmiddels de 80 gepasseerd. Zij werd op haar oude dag cabaretier na een lange loopbaan als advocaat, politica en hoogleraar. Ik lees in interviews en op haar site hoe het begon met een paar ‘leuke cursussen’ theater en zingen. Zelf liedjes maken werd het volgende, en toen kwam de stap naar optreden samen met een pianist. Haar belangrijkste satirisch/weemoedige liedteksten en het verhaal eromheen heeft ze onlangs samengebracht in het boekje ‘Doen moet je doen! Levenslust op leeftijd.’
Jacquelien en ik hebben een jaar of dertig geleden nog samengewerkt rond emancipatie-onderzoek. Het is leuk haar in deze nieuwe gedaante te herontdekken. Ze is prompt mijn stip op de horizon geworden in deze pensioenfase-verkenningen. Nabloei blijkt nog lang mogelijk!
Meer over Jaquelien de Savornin Lohman op http://www.jdesavorninlohman.nl.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten