Ik vond de raaf een beetje eng. Toch stak ik voorzichtig mijn hand uit. De raaf liet zich aaien, maar het was van beide kanten een zeer gereserveerde actie. Toch wist ik dat hij bij me hoorde.
zo open als ik durf
reik ik uit
naar raaf’s
zwarte veren
luchtig schuimen
gele kuikens
in het sop
van mijn verbeelding
lichthartig
was ik mijn handen
in onschuld
terwijl ik
vriendschap sluit
met de nacht

Geen opmerkingen:
Een reactie posten