Numana

Numana, een kleine badplaats aan de Adiatische kust vlak onder Ancona. Geliefde en ik lopen er een poosje over het strand. Overal lege ligstoelen: het is al diep naseizoen hier, hoewel het voor ons nog voelt als zomer.
Het zand is mul en wij ploegen een tijdje voort. Gaan vervolgens op een steen zitten mijmeren met zicht op de azuurblauwe zee.
Ik blijf met mijn handen door het grove zand gaan, kleine steentjes eigenlijk, en besluit er een handje van mee te nemen. Samen met de steentjes die ik raapte langs de vloedlijn.
Het is licht bewolkt weer en net niet warm genoeg om te zwemmen. Ik weet ook niet of de zee hier veilig is, dus waag het maar niet en volsta met even pootje baden. Toch gedoopt in deze zee waar ik niet eerder was. Via de steentjes neem ik de zilte geur mee terug naar huis.